Het werk van Cor van Dijk is in essentie een schaakspel met ruimte. Hierbij is de materie een uitgangspunt, zijn werken worden opgebouwd uit massieve stalen platen tot strakke geometrische lichamen. Deze stukken komen vaak samen tot een geheel door vele combinaties en composities, de delen trekken elkaar aan als een positief en negatief maar blijven los van elkaar. Door de perfecte aansluiting van deze stukken zijn enkel door de naden de delen van elkaar te onderscheiden en duiden de maat aan.

Voor Upscale Galerie laat Cor van Dijk zijn werken zien in combinatie met zijn tekeningen. Vanaf 17 november is het werk in de Upscale Galerie te zien en is bezoek op afspraak mogelijk in Rotterdam.

Geleid door intuïtie komen de abstracte werken van Rogér laag voor laag tot stand. Tussen deze lagen beweegt het werk zich door het atelier bijvoorbeeld van de vloer naar de muur en soms weer terug. Hij laat zich vooral leiden door de materie van het schilderen en de vraag "Wat is schilderen?". In dit onderzoek maakt hij gebruik van verschillende technieken, en past deze soms ongebruikelijk toe of in een "onjuiste" volgorde. Zoals hoe hij soms zelf nieuwe kaders toevoegt bovenop bestaande kaders of juist weghaalt door in het materiaal te snijden, zagen of te krassen. 

Een opeenstapeling van verschillende handelingen en technieken creëren een beeld waarin kleur, lijnen en vlakken in balans zijn. Een contrast tussen bewuste keuzes en toeval is voelbaar, het begin en einde van een lijn en de druipers die ontstaan. Als kijker wordt je meegenomen in het maken van het werk en elke laag verteld een andere beweging en emotie.

Vegetatie en architectuur, dieren en soms een enkele sculptuur veranderen in raadselachtige symbolen die tot leven komen en samen een dromerige, magisch-realistische wereld vormen. Carien Vugts wil de kijkers los weken van hun dagelijkse omgeving en hen via haar werk een route naar het betoverende bieden. Dit zijn landschappen waar zij graag in zou willen verblijven. Maar het kan ook zijn dat zij het landschap is.

Met de verschillende getekende delen, opgehangen met naalden, componeert Vugts op de muren van verschillende ruimtes steeds weer andere verhalen. Net zoals de oude behangschilderingen uit de 17e en 18e
eeuw landschappen tonen, creëert ze nu haar panorama's op de muren. Het is
een herdefiniëring van de natuur door magie aan de werkelijkheid toe te
voegen. De toeschouwer kan zich letterlijk onderdompelen in haar wereld en
ervaren waar de alledaagse werkelijkheid overgaat in magisch realisme.

Er zijn ook gebouwen in haar universum. Ze zijn niet Nederlands, maar eerder te classificeren als mediterraans en dragen bij aan het ongewone karakter van het landschap. Ze hebben ook vaak doorgangen die op hun beurt ruimte bieden voor landschappen erachter.

Draken, frietmannen, taart, vingers, glitter, dieren en oude mannen. Sietske Zandbergen creëert in haar sculpturen een fantasiewereld waarin ze stil staat bij alledaagse beelden uit onze beeldcultuur. Door deze beelden een ongemakkelijke draai te geven probeert ze te vragen, wat vinden we hier eigenlijk van? Moeten we dit lief, leuk of aantrekkelijk vinden? Ze werkt vanuit een kinderlijk enthousiasme waarin absurditeit, humor en ongemak een belangrijke rol spelen.

In de expositie FREAKS komen haar verdraaide karakters samen in een zoete wereld.

Ik heb mijn atelier Oma’s Postkantoortje genoemd. Het is een fijne plek waar fantasie de scepter zwaait, en waar je niet uitgekeken raakt. Een uitstekend onderkomen voor mijn werk dat zich over vele gebieden uitwaaiert. Het is speels, vol van levenswijsheden en soms is er een scherper, maar altijd humoristisch ondertoontje. Het is vaak schattig, vol grapjes en soms verdrietig, maar altijd dicht bij mijn hart en los van alle kunstconventies.

Sinds een jaar werk ik vooral in keramiek, maar ik gebruik ook graag eenvoudige voor de hand liggende materialen zoals papier-maché en karton. Ik exposeer soms buitenshuis, maar eigenlijk komt mijn werk het best tot zijn recht in het universum dat Oma’s Postkantoortje heet. Ik hou daarom op onregelmatige dagen open dagen, er is dan gelegenheid tot rondkijken, en als het niet te druk is, zeker ook voor een kopje thee. Mijn atelier is een dynamisch werk op zich.

De afgelopen maanden heb ik miniaturen in keramiek gemaakt en de Upscale Galerie is een ideale plek om ze een tijdelijk thuis te geven.

Krijg een exclusieve preview tijdens de Open dag zaterdag 21 juni 13:00 - 17:00 u bij Oma’s Postkantoortje Roderijselaan 39 Rotterdam. Vanaf 22 juni op de website.

Jaco van der Vaart is beeldend kunstenaar afgestudeerd van de Willem de Kooning Academy, waar hij zich specialiseerde in 3D Autonoom. Zijn werk beweegt zich op het snijvlak van beeldhouwkunst en tekening, met een sterke focus op materietransformatie en betekenisgeving. Jaco maakt gebruik van uiteenlopende materialen zoals kunststof, hout, keramiek en metaal, en experimenteert voor Upscale Galerie met papier. Zijn gedetailleerde tekeningen vormen een wisselwerking met zijn ruimtelijk werk.

In zijn werken onderzoekt hij de onderlinge verbondenheid tussen mens, natuur en universum. Hij verbindt herkenbare elementen uit het dagelijks leven met abstracte vormen en mystieke associaties, waarbij religie, wetenschap, magie en kunst samenkomen. Van der Vaarts werk nodigt uit tot reflectie en verwondering, en opent een nieuw perspectief op de werkelijkheid.

Natalia Grezina is a Rotterdam-based multimedia artist originally from Crimea, Ukraine. Natalia creates soft sculptures, objects, and installations, using embroidery, sewing and various artificial and natural materials. Her main topics are post-memory, war legacy, the influence of historical heritage on personality, and the relationships between human culture and the natural environment. In her works, Natalia often refers to the allegorical language of fairy tales and myths, as well as to archetypal cultural images.

In the project The Hunger Artist's Palace, Natalia reflects on the nature of being an artist. Inspired by Franz Kafka’s story The Hunger Artist, she constructs a palace-cage for an imaginary artist—perhaps a version of herself. Locked inhabitant hones his craft, devoting all his time. This practice is hidden but at the same time craves for attention. The owner of this palace is hungry. But this hunger is metaphorical - it is an endless search for ideas, meanings, magic. At the heart of this hunger lies a deep, persistent ache—an almost physical pull in the gut—to remain an artist completely and unconditionally, to fuse one’s existence with art itself. Exposed to all the winds, the palace stands at the center of a spinning carousel. Just beyond its edge flickers the ghost of a different life—perhaps easier, more secure—forever circling, yet never quite within reach.

These papers were mountains, these embers were ashes. Sometimes we hold things together. If dancing is power, dancing is mourning, dancing is outrage, dancing is soaring.

For her exhibit in Upscale Gallery, Marijke has created a site specific performance and video installation in collaboration with the wind and seedlings.

Marijke de Pous is a visual artist based in Rotterdam with a background in philosophy. Her works often are a cocktail of drawing, performance, dance and photography. She likes to work with the body as a way to evoke presence and connection. Amidst mountains, fields and in her studio, she dances with landscape and materials to explore our emotional and physical ties to the earth and to each other.

Her choice of materials, including charcoal, clay and pastels, naturally creates a connection with nature, her movements simulate natural forces. By regularly inserting herself in her work, the relationship between nature and human is literally depicted. This creates a certain rawness in her work that is paired with the vulnerability or otherwise malleability of humans. Marijke de Pous is the missing piece of the puzzle that completes her work.

Silke Riis (b. 1998, Copenhagen) is a sculptor and installation artist who works with transformation and mortality at the core of her practice. She uses natural latex in experimental ways to create her slowly decaying sculptures, mimicking the fragility of life itself. Her work is part of the science-fiction subgenre and artistic movement ‘speculative evolution’, which blends evolutionary science and biology with fantasy to create new plants and animals from speculative futures. Her sculptures can be seen as these hypothetical species, and through this practice she playfully envisions a future beyond our timeline. To Silke, the future is equally scary as it is exciting, and she translates this duality into her sculptures that are both creepy and beautiful, dystopian and utopian at the same time.

With her exhibition in Upscale Gallery she takes on the challenge of working with miniatures for the first time. Inspired by the magical plant room in one of her favourite movies, ‘Nausicaä of the Valley of the Wind’ (1984), she plans on turning the gallery into a botanical Wunderkammer of alien plants.

Mijn interesse voor alle soorten van textiele handwerken komt allereerst voort uit mijn fascinatie voor dit fenomeen: dat je door een vernuftige samenvoeging van draden producten kan maken die nuttig zijn zoals kleding, spreien en kleedjes. Daarnaast dragen deze zelfde ingenieuze technieken bij aan de schoonheid van die producten.

Via mijn tekeningen getuig ik allereerst van mijn bewondering voor de borduurster, breister, kantwerkster, weefster, en al die andere geweldige handwerksters (m/v) die met een immens geduld steekje voor steekje een mooi groot geheel maken. Daarnaast kunnen mijn textieltekeningen ook middelen zijn om bepaalde begrippen uit te drukken zoals verdriet, rouw, slijtage, verval of dood, of juist troost, herstel en reparatie.

Ten slotte kunnen traditionele handwerktechnieken en -motieven, vaak met een etnische grondslag, een uiting zijn van individualiteit en verzet, en dreigen ze door industrialisatie en oorlogen te verdwijnen. Dit aspect komt ook regelmatig in mijn werk aan bod.

Voor Upscale galerie gebruik ik het woord salon in meerdere betekenissen, want ik wil van de ruimte een plek maken die men kan ervaren als huiselijk, ik laat er mijn ‘textielproducten’ zien en het is een kunstgalerie. En dat alles in het klein….